مجله خبری تشریفات

میرزا محمد علی صائب تبریزی در سال 1592 میلادی ( 1016 هجری قمری ) در تبریز متولد شد و در سال 1676 میلادی در اصفهان وفات یافت. صائب تبریزی را بعد از مرگ در گلشن فردی خودش پک پذیرایی ترحیم مشهد دفن کردند.

در زمان زندیه و قاجار، این گلشن رو به ویرانی بنیان و از محلة عباس آباد تنها نامی باقی مانده بود و بس، ولی سکوئی در ضلع شمالی گلشن ویران باقی بود و عموم گرد آن انباشته شده، دعا می‌خواندند که به قبر آقا دارای شهرت بود. قبل از آنکه بنای آرامگاه ساخته خواهد شد، بنابر دلایل نامعلوم، جزو موقوفات مسجد لنبان به اکانت می‌آمد

والی وقف جهت سود برای مسجد، گلشن را اجاره داده بود و مستأجر، قفل بزرگی بر در گلشن زده و هیچ کس حق ورود به آن را نداشت. در سال 1317 مرحوم مدرس جلال همائی این جای را حفاری کرد و سنگ قبر صائب و بقیه افراد را پیدا کرد در واقع تا قبل از سال ۱۳۱۷ هیچ کس از وجود مقبرۀ صائب تبریزی خبر نداشت.

غبار آلزامیر حتی برای دو قرن قادر است چنان پرده بر خواطر برافکند که هیچ تاثیر و آدرس از آنچه روزی بوده میباشد باقی نباشد. آرامگاه این شعر سرا نامی که صرفا دو قرن پیش, از دیار خاکی لبریز کشیده و رفته میباشد به باد بیماری آلزایمر ودیعه گردیده بود

در سال 1328 مرحوم احمد دستچین معانی در مهاجرت به اصفهان از جریان با خبر شد و بعداز رجوع به طهران با ساخت و ساز داد و فریاد در جامعه ها علمی، ادبی و سیاسی، جریانی را به‌راه‌انداخت که باعث شد وزیر فرهنگ وتمدن وقت، جهت تجدید بنا آرامگاه دستوری صادر مبادرت نماید.

معلم حسین معارفی اصفهانی، نقشة بنای حرم صائب تبریزی را پیاده سازی کرد و به طهران ارسال کرد. آن نقشه با لحاظ مهندس محسن فروغی فرزند ذکاء‌الملک کامل شدن شد و بعداز چهار سال ساختمان آرامگاه در سال 1346 به انتها رسید.

برای ایجاد کرد بقعه صائب تبریزی ، حدود هفتصد هزار تومان هزینه شد که یک هشتم آن را اصفهانیان عشق و علاقه‌مند اهدا کردند و سایر را انجمن ملی پرداخت. مقرر بود که بهره برداری آرامگاه مقارن با تشکیل کنگرة باستان شناسی (اردیبهشت ماه 1347) صورت بپذیرد، اما مشخص نشد چرا و به چه برهان تا نیمة مهر 1347 به عقب افتاد.

متاسفانه عدم مطالعه صحیح بدین آرامگاه صائب تبریزی باعث به از فی مابین رفتن نصیب هایی از آرامگاه گردیده‌است.

میرزا محمد علی صائب تبریزی در سال 1592 میلادی ( 1016 هجری قمری ) در تبریز متولد شد و در سال 1676 میلادی در اصفهان وفات یافت. صائب تبریزی را بعد از مرگ در گلشن فردی خودش پک پذیرایی ترحیم مشهد دفن کردند.

در زمان زندیه و قاجار، این گلشن رو به ویرانی بنیان و از محلة عباس آباد تنها نامی باقی مانده بود و بس، ولی سکوئی در ضلع شمالی گلشن ویران باقی بود و عموم گرد آن انباشته شده، دعا می‌خواندند که به قبر آقا دارای شهرت بود. قبل از آنکه بنای آرامگاه ساخته خواهد شد، بنابر دلایل نامعلوم، جزو موقوفات مسجد لنبان به اکانت می‌آمد

والی وقف جهت سود برای مسجد، گلشن را اجاره داده بود و مستأجر، قفل بزرگی بر در گلشن زده و هیچ کس حق ورود به آن را نداشت. در سال 1317 مرحوم مدرس جلال همائی این جای را حفاری کرد و سنگ قبر صائب و بقیه افراد را پیدا کرد در واقع تا قبل از سال ۱۳۱۷ هیچ کس از وجود مقبرۀ صائب تبریزی خبر نداشت.

غبار آلزامیر حتی برای دو قرن قادر است چنان پرده بر خواطر برافکند که هیچ تاثیر و آدرس از آنچه روزی بوده میباشد باقی نباشد. آرامگاه این شعر سرا نامی که صرفا دو قرن پیش, از دیار خاکی لبریز کشیده و رفته میباشد به باد بیماری آلزایمر ودیعه گردیده بود

در سال 1328 مرحوم احمد دستچین معانی در مهاجرت به اصفهان از جریان با خبر شد و بعداز رجوع به طهران با ساخت و ساز داد و فریاد در جامعه ها علمی، ادبی و سیاسی، جریانی را به‌راه‌انداخت که باعث شد وزیر فرهنگ وتمدن وقت، جهت تجدید بنا آرامگاه دستوری صادر مبادرت نماید.

معلم حسین معارفی اصفهانی، نقشة بنای حرم صائب تبریزی را پیاده سازی کرد و به طهران ارسال کرد. آن نقشه با لحاظ مهندس محسن فروغی فرزند ذکاء‌الملک کامل شدن شد و بعداز چهار سال ساختمان آرامگاه در سال 1346 به انتها رسید.

برای ایجاد کرد بقعه صائب تبریزی ، حدود هفتصد هزار تومان هزینه شد که یک هشتم آن را اصفهانیان عشق و علاقه‌مند اهدا کردند و سایر را انجمن ملی پرداخت. مقرر بود که بهره برداری آرامگاه مقارن با تشکیل کنگرة باستان شناسی (اردیبهشت ماه 1347) صورت بپذیرد، اما مشخص نشد چرا و به چه برهان تا نیمة مهر 1347 به عقب افتاد.

متاسفانه عدم مطالعه صحیح بدین آرامگاه صائب تبریزی باعث به از فی مابین رفتن نصیب هایی از آرامگاه گردیده‌است.